polski

Temat: Wizerunek śmierci w literaturze późnego średniowiecza.

1.   Co działo się w Europie w 1347 i 1348 roku?

W Europie szalała epidemia dżumy. Dotarła z Krymu wraz z żeglarzami. Zaraza zabiła  1/3 ludności  Europy.

2.   Jaka atmosfera panowała w miastach europejskich?

Ludzie pojmowali  epidemię jako gniew Boży. Oddawali mu hołd, chodzili na procesje, modlili się do niego o litość. Biczowali się w akcie  pokuty, uważali, że to Żydzi  są odpowiedzialni. Dochodziło do samosądów, panowała atmosfera nieufności, histerii.

3.   Rozmowa Mistrza Polikarpa ze Śmiercią.

Pewnego dnia do Polikarpa przyszła śmierć. Była radosna, wyglądała jak kobieta której ciało się rozkłada, pozwiedzała mu, że przychodzi po wszystkich bez wyjątku np. po papieża, szlachtę, ludzie tańczą z nią. Śmierć  przyjdzie po karczmarzy, proboszczów, morderców, złe kobiety. Potraktuje tych ludzi w następujący sposób: karczmarzom  wleje smoły do gardła a grzeszników potraktuje kosą.

Śmierć przedstawiona w sposób alegoryczny- ma postać rozkładającego się ciała
Wizerunek:	realistyczny	symboliczny	groteskowy	satyryczny
Opis:	Gnijące okropne ciało wydziela nieprzyjemny zapach	Śmierć tańczy z reprezentantami różnych stanów – motyw tańca śmierci	Śmierć ma specyficzne  poczucie humoru, śmiesznie  się zachowuje a ma przerażający wygląd	Śmierć mówi o tym, że szczególnie będą cierpieć grzesznicy
Funkcja:	Wzbudzenie strachu zwrócenie uwagi na sprawy duchowe	Uświadomienie, że wszyscy są równi wobec śmierci	Oswojenie człowieka ze śmiercią	nawrócenie