Przejdź do głównej zawartości

weekend

t. SAI
- Jesteście posłani, by być narzędziami pokoju - powiedział bp Andrzej Suski do ośmiu nowych prezbiterów, którzy 18 czerwca w toruńskiej katedrze przyjęli święcenia kapłańskie. W Mszy św. z u dzieleniem sakramentu święceń uczestniczyło ponad stu kapłanów, siostry zakonne i licznie zgromadzeni wierni świeccy.

Mszy św. w katedrze toruńskiej przewodniczył biskup toruński Andrzej Suski, który podkreślił, że tegoroczne święcenia są jubileuszowe. - Po raz 25 ta świątynia jest świadkiem narodzin nowych kapłanów – mówił bp Suski. Pasterz diecezji wskazał, że dzień święceń kapłańskich jest wielkim świętem Kościoła, ponieważ bez kapłaństwa nie byłoby Eucharystii, w której zawiera się całe dobro duchowe Kościoła.

W homilii bp Suski podkreślił, że ci, których Chrystus wybiera na swoich kapłanów mają udział w darze pokoju, który On przynosi całemu światu. Mają nie tylko z tego daru czerpać, a stawać się tymi, którzy ten dar pokoju zaniosą każdemu człowiekowi, do którego Chrystus ich pośle. - Od dziś nie będziecie działać we własnym imieniu, ale w imieniu Chrystusa, który was wybrał, i który was posyła – mówił bp Suski.

Nawiązując do obrzędu namaszczenia dłoni nowych kapłanów bp Suski podkreślił, że namaszcza się te dłonie, by składały ofiarę. Tę ofiarę kapłan ma składać najpierw z samego siebie. - Kapłan ma się ofiarować Panu, ma być do Jego dyspozycji, a raz ofiarowany nie może się wycofać. Daru się przecież nie odbiera. Kapłan składa ofiarę swego życia razem z Chrystusem, a przecież On złożył ofiarę na ołtarzu krzyża i z tą ofiarą posyła swoich kapłanów – mówił. Bp Suski wspominał kapłanów, którzy oddali swoje życie i nie cofnęli się przed złożeniem tej ofiary, lecz mężnie poszli na swoje Kalwarie. Kapłan jest w stanie to uczynić, ponieważ nie jest sam, a jego siła wypływa ze zjednoczenia z Chrystusem, który udziela potrzebnych darów. - Chrystus udziela swoich darów nie dla samego kapłana, ale dla ludu do którego zostaje posłany; nie dla jego wygody, ale by przynosił owoc; udziela swego daru, by kapłan szedł do wszystkich, do dzieci, młodzieży, dorosłych, chorych, przyjaciół i nieprzyjaciół – podkreślał hierarcha.

Po homilii rozpoczął się obrzęd święceń. Diakoni złożyli przyrzeczenia posłuszeństwa biskupowi. Następnie wierni modlili się za przyszłych kapłanów litanią do Wszystkich Świętych, podczas której kandydaci do święceń leżeli krzyżem.

Po odśpiewaniu litanii rozpoczął się obrzęd konsekracji. Bp Suski w milczeniu nałożył ręce na głowy diakonów, a po nim uczynili to wszyscy obecni kapłani. Po włożeniu rąk biskup toruński odmówił modlitwę konsekracyjną. Od tego momentu diecezja ma 6 nowych kapłanów. Na znak włączenia w Chrystusowe kapłaństwo ich dłonie zostały namaszczone olejem Krzyżma św. Neoprezbiterzy otrzymali także ornaty oraz dary ofiarne, które dzięki ich posłudze będą stawać się Ciałem i Krwią Chrystusa.

Po zakończeniu Eucharystii neoprezbiterzy z rodzicami i proboszczami udali się do Wyższego Seminarium Duchownego na uroczysty obiad.

Po obiedzie, w kaplicy seminaryjnej, neoprezbiterzy z rąk bp. Suskiego otrzymali dekrety posyłające ich do pracy duszpasterskiej w parafiach diecezji toruńskiej. Zwieńczeniem dnia święceń było udzielenie przez nowych kapłanów błogosławieństwa kapłanom, siostrom zakonnym i osobom świeckim posługującym w seminarium oraz klerykom, którzy towarzyszyli im na drodze wzrastania w powołaniu przez lata seminaryjnej formacji.

Nowo wyświęceni prezbiterzy to:

ks. Bartosz Adamski z parafii pw. św. Maksymiliana Kolbego w Grudziądzu, skierowany do parafii pw. św. Wojciecha Biskupa i Męczennika w Lidzbarku Welskim;

ks. Krzysztof Kownacki z parafii pw. św. Maksymiliana Kolbego w Grudziądzu, skierowany do parafii pw. Wniebowzięcia NMP w Chełmnie;

ks. Kamil Kurt z parafii pw. Podwyższenia Krzyża Świętego w Działdowie, skierowany do parafii pw. Podwyższenia Krzyża Świętego w Grudziądzu;

ks. Robert Narodzonek z parafii pw. Nawiedzenia NMP w Jastrzębiu, skierowany do parafii pw. św. Mikołaja Biskupa w Papowie Biskupim;

ks. Marek Stacherski z parafii katedralnej pw. św. Jana Chrzciciela i św. Jana Ewangelisty w Toruniu, skierowany do parafii pw. św. Mikołaja Biskupa w Chełmży;

ks. Marcin Szlesiński z parafii pw. Podwyższenia Krzyża Świętego w Koszelewach, skierowany do parafii pw. św. Wojciecha Biskupa i Męczennika w Działdowie;

ks. Piotr Śliwiński z parafii pw. Wniebowzięcia NMP w Lidzbarku, skierowany do parafii pw. św. Mikołaja Biskupa w Grudziądzu;

ks. Jacek Wieczorek z parafii pw. Podwyższenia Krzyża Świętego w Koszelewach, skierowany do parafii pw. Podwyższenia Krzyża Świętego w Działdowie.

super było 

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

polski

Lekcja 9. Epos antyczny – fragmenty Iliady i Odysei . Poematy Iliada i Odyseja zostały spisane w IX bądź VIII w.p.n.e. Ta niedokładna data to punkt graniczny w dziejach kultury europejskiej – symboliczny dzień „narodzin” literatury – początek rozwoju rodzajów i gatunków literackich. Przekazane przez Homera historie prawdopodobnie istniały już wcześniej w formie ustnej. Pieśni o bogach i bohaterach spod Troi wykonywali wędrowni śpiewacy – aojdowie. Ostatni z nich – Homer – to zarazem pierwszy znany z imienia twórca, któremu przypisuje się autorstwo obu eposów. Ten pogląd podziela jednak tylko część badaczy, do dziś wśród naukowców widoczne są różne stanowiska dotyczące tej kwestii. Brakuje dokumentów przedstawiających życie Homera, a nawet takich, które dowodziłby jego realnemu istnieniu. W starożytnej Grecji istniały jedynie legendy dotyczące artysty. Według nich Homer był ślepcem, któremu bogowie odebrali wzrok, w zamian za dar tworzenia poezji. Niepewne było jego pochodzenie. Na

polski

Temat :co może mały człowiek? Kohelet o ludzkim życiu. Kohelet – mędrzec – rozmyśla o ludzkim życiu i o prawie, któremu wszystko podlega – o PRZEMIJANIU. Dostrzega, że wszystko jest w ruchu, że wszystko w naturze się zmienia, choć z perspektywy człowieka wydaje się  niezmienne (słońce zachodzi, ale też wschodzi, rzeki płyną do morza, a ono się nie napełnia). Na tle z pozoru trwającego wiecznie świata, życie ludzkie wydaje się MARNOŚCIĄ: - jest zbyt krótkie, - nie zawsze jest skuteczny trud podejmowany   przez człowieka, - człowiek nie jest w stanie wszystkiego zrozumieć, - człowiek nie potrafi wszystkiego dostrzec - człowiek nie jest oryginalny, powiela różne schematy, - nic po człowieku nie pozostanie - poszukiwanie prawdy przysparza   nam duchowych problemów.   Z Księgi Koheleta pochodzi motyw vanitas = motyw wanitatywny, skupiony wokół rozważań na temat znikomości ludzkiego życia. Z Księgi Koheleta wywodzi się jedna z najsłynniejszych sentencji biblijnych: Marność nad mar

polski

Temat: O wieloznaczności Prometeusza. Mity greckie z biegiem czasu uległy desakralizacji – straciły swój specjalny, „boski” charakter, co wiąże się z odejściem Europejczyków od religii politeistycznych. Do dziś nie przestały być jednak jednym ze źródeł inspiracji dla twórców różnych dziedzin sztuki. Literatura europejska wciąż chętnie odwołuje się do motywów mitologicznych. Ich obecność w utworach często służy ocenie współczesnego świata i jest jednocześnie wyrazem tęsknoty za antycznymi wartościami. Proszę przeczytać mit Prometeusz Jana Parandowskiego. Prometeusz Inne podania głosiły, że człowiek jest tworem jednego z tytanów - Prometeusza, który ulepił go z gliny pomieszanej ze łzami. Duszę zaś dał mu z ognia niebieskiego, którego parę iskier ukradł z rydwanu słońca. Niedaleko miasta Panopeus pokazywano chatę z cegieł, gdzie Prometeusz ongi dokonywał swej pracy. Dokoła leżały odłamki gliniastej ziemi, a szedł z nich zapach jakby ciała ludzkiego. Były to bowiem res