alexanderybicki

Temat: Kmicic – bohater  niejednoznaczny. Losy Kmicica  Andrzej Kmicic zakochuje  się w Aleksandrze Babileczuwnej lecz  Oleńce nie spodobali się  kompani Andrzeja  więc kazała mu odejść. Andrzej postanowił zerwać znajomości z  kompanami. Lecz następnego dnia  znaj duje i ich  martwych  po stawania   zabić i spalić całą Wieś. Po ty m wydarzeniu Oleńka odtrąca Kmicica ten nie mogąc znieś upokorzeni porywa ją. Oleńka zostaje wyswobodzona  przez Pana     Miła Wołodyjowskiego który  pokonuje Kmicica w pojedynku  szablistów. Andrzej ponoś klęskę. Kmicic ponownie spotyka swoją wybrankę  w Kiejdanach gdzie Bogusław Radziwiłł ogłosił, że Litwa przechodzi pod panowanie Szwedzkie. Kmicic staje po stronie Radziwiłłów  i godzi się na współpracę a Oleńka i Pan Wołodyjowski , Jan Skrzetuski i Jan Onufry Zagłoba  ogłaszają Kmicica zdrajcą. Zmiana nazwiska na Babinicz by się zrehabilitować....

Temat: Jak Sienkiewicz przedstawił obronę Jasnej Góry? Jak Kordecki, przeor klasztoru, opisał oblężenie Jasnej Góry przez Szwedów? Szwedzi postanowili zdobyć klasztor, ale mimo znaczącej przewagi i doskonałego uzbrojenia odstąpili od oblężenia. Działo odmówiło posłuszeństwa a kule, które wpadały do klasztoru robiły więcej hałasu niż szkody. Tajemnicza siła odbijała kule od murów. Kordecki nie wyjaśnia, co to za siła. Jak i dlaczego Sienkiewicz przedstawił to samo wydarzenie? Sienkiewicz ukazuje obronę klasztoru jako heroiczną walkę o uratowanie klasztoru. Pokazuje jak kobiety, dzieci i mężczyźni dzielnie odpierali ataki wroga. Pokazuje również, jak wróg zniszczył cały klasztor, jak Polacy byli religijni, urządzali procesje i śpiewali Bogurodzicę. Nadprzyrodzona moc pomogła wygrać tę walkę Polakom. Polacy byli otoczeni opieką Matki Boskiej i mogli liczyć na jej wstawiennictwo i pomoc. Sienkiewicz odwołuje się do tradycji polskiego sarmatyzmu. Ukazuje...

Temat: Kogo i jak chciał pocieszyć Henryk Sienkiewicz pisząc Trylogię? W jakich czasach powstała Trylogia? O jakich czasach opowiada? Pozytywizm – koniec XIX w. Polska pod zaborami - naród pozbawiony prawa do uczenia się własnego języka, kultury, historii, pozbawiony nadziei na odzyskanie niepodległości, pamiętający o klęskach powstańczych, pozbawiony możliwości rozwoju. Barok – czas, w którym rozgrywa się akcja Potopu -lata 1655 – 1657, jak cały wiek XVII to trudny moment, ponieważ Polska jest nękana przez wojny, rośnie w siłę możnowładztwo i szlachta a słabnie król. Sienkewicz skupił się na zwycięstwach Polaków, chcąc pokazać, że wspólnie i dzięki wstawennictwu Matki Boskiej mogli wyjść z opresji Przebieg fabuły- 15 pktów. 1.Początek1655 roku widmo nowej wojny ze Szwecją nad Rzeczpospolitą wyczerpaną walkami na wschodniej granicy – powstanie Chmielnickiego,wojna z Rosją o...

Temat: Jak Wacław Potocki przedstawił Sarmatów w utworze Zbytki polskie ? Wacław Potocki, Zbytki polskie O czymże Polska myśli i we dnie, i w nocy?  Żeby sześć zaprzęgano koni do karocy;  Żeby srebrem pachołków od głowy do stopy,  Sługi odziać koralem, burkatelą stropy;  Żeby na paniej perły albo dyjamenty,  A po służbach złociste świeciły się sprzęty;  Żeby pyszne aksamit puszyły sobole;  Żeby im grały trąby, skrzypce i wijole;  Żeby po stołach w cukrze piramidy stały  I winem z suchych groznów wspienione kryształy.  Już ci niewiasty złotem trzewiki, niestoty,  Mężowie nim wszeteczne wyszywają boty,  Już perły, już kanaki noszą przy kontuszach;  Poczekawszy, będą je nosili na uszach.  Żeby w drodze karety, w domu drzwi barwiani  Strzegli z zapalonymi lontami dragani —  O tym szlachta, panowie, o tym myślą księża,  Choć się co rok w granicach swych ojczyzna zwęża,  Choć na borg umierają żo...

Temat: Jak Wacław Potocki przedstawił Sarmatów w utworze Zbytki polskie ? Wacław Potocki, Zbytki polskie O czymże Polska myśli i we dnie, i w nocy?  Żeby sześć zaprzęgano koni do karocy;  Żeby srebrem pachołków od głowy do stopy,  Sługi odziać koralem, burkatelą stropy;  Żeby na paniej perły albo dyjamenty,  A po służbach złociste świeciły się sprzęty;  Żeby pyszne aksamit puszyły sobole;  Żeby im grały trąby, skrzypce i wijole;  Żeby po stołach w cukrze piramidy stały  I winem z suchych groznów wspienione kryształy.  Już ci niewiasty złotem trzewiki, niestoty,  Mężowie nim wszeteczne wyszywają boty,  Już perły, już kanaki noszą przy kontuszach;  Poczekawszy, będą je nosili na uszach.  Żeby w drodze karety, w domu drzwi barwiani  Strzegli z zapalonymi lontami dragani —  O tym szlachta, panowie, o tym myślą księża,  Choć się co rok w granicach swych ojczyzna zwęża,  Choć na borg umierają żo...

Temat: Poeci barokowi o miłości. Andrzej Morsztyn, Do trupa Leżysz zabity i jam też zabity, Ty - strzałą śmierci, ja - strzałą miłości, Ty krwie. ja w sobie nie mam rumianości. Ty jawne świece, ja mam płomień skryty. Tyś na twarz suknem żałobnym nakryty, Jam zawarł zmysły w okropnej ciemności, Ty masz związane ręce. ja wolności Zbywszy mam rozum łańcuchem powity. Ty jednak milczysz, a mój język kwili, Ty nic nie czujesz, ja cierpię ból srodze, Tyś jak lód. a jam w piekielnej śreżodze. Ty się rozsypiesz prochem w małej chwili, Ja się nie mogę, stawszy się żywiołem Wiecznym mych ogniów, rozsypać popiołem. Kim jest podmiot liryczny utworu? O czym mówi podmiot liryczny? Jak mówi podmiot liryczny? Do jakich wniosków Podmiotem lirycznym utworu jest człowiek który jest nieszczęśliwie zakochany. Człowiek muwi do trupa, że są do siebie podobni pod wieloma względami. Jeden z nich jest martwy a drugi jest zniewolony przez miłość – postradał zmysły, jest ...

Temat: Poeci barokowi o pięknie. Daniel Naborowski, Na oczy królewny angielskiej. Twe oczy, skąd Kupido na wsze ziemskie kraje, Córo możnego króla, harde prawa daje, Nie oczy, lecz pochodnie dwie nielitościwe, Które palą na popiół serca nieszczęśliwe. Nie pochodnie, lecz gwiazdy, których jasne zorze Błagają nagłym wiatrem rozgniewane morze. Nie gwiazdy, ale słońca pałające różno, Których blask śmiertelnemu oku pojąć próżno. Nie słońca, ale nieba, bo swój obrót mają I swoją śliczną barwą niebu wprzód nie dają. Nie nieba, ale dziwnej mocy są bogowie, Przed którymi padają ziemscy monarchowie. Nie bogowie też zgoła, bo azaż bogowie Pastwią się tak nad sercy ludzkimi surowie? Nie nieba: niebo torem jednostajnym chodzi; Nie słońca: słońce jedno wschodzi i zachodzi; Nie gwiazdy, bo te tylko w ciemności panują; Nie pochodnie, bo lada wiatrom te hołdują. Lecz się wszytko zamyka w jednym oka słowie: Pochodnie, gwiazdy, słońca, nieba i bogowie. 1.   ...